TERTULIAN forum

[MODERO]

Pytanie nadesłane dnia 21/02/2006, o godzinie 21:17:21
Treść: "Mam pytanie: Dlaczego onanizm jest zły? Nie chodzi mi o skutki fizyczne, bardziej o zło moralne".

Pytanie o zło moralne onanizmu jest dość złożone, by odpowiadać na nie anonimowo. Lepiej, gdy z takim problemem udajemy się „na żywo” do konkretnej, kompetentnej osoby i szczerze z nią rozmawiamy. Za każdym bowiem „przypadkiem” kryje się cierpienie, dylematy moralne i walka jedynego na świecie człowieka, często samotnie zmagającego się ze swoim dojrzewaniem. Spróbuję jednak naświetlić to zagadnienie chociaż pokrótce.

Katechizm Kościoła Katolickiego 2352 Przez masturbację należy rozumieć dobrowolne pobudzanie narządów płciowych w celu uzyskania przyjemności cielesnej. "Zarówno Urząd Nauczycielski Kościoła wraz z niezmienną tradycją, jak i zmysł moralny chrześcijan stanowczo stwierdzają, że masturbacja jest aktem wewnętrznie i poważnie nieuporządkowanym". "Bez względu na świadomy i dobrowolny motyw użycie narządów płciowych poza prawidłowym współżyciem małżeńskim w sposób istotny sprzeciwia się ich celowości". Poszukuje się w niej przyjemności płciowej poza "relacją płciową, wymaganą przez porządek moralny, która urzeczywistnia " . W celu sformułowania wyważonej oceny odpowiedzialności moralnej konkretnych osób i ukierunkowania działań duszpasterskich należy wziąć pod uwagę niedojrzałość uczuciową, nabyte nawyki, stany lękowe lub inne czynniki psychiczne czy społeczne, które mogą zmniejszyć, a nawet zredukować do minimum winę moralną.

Pojęcie onanizmu należy kojarzyć raczej z biblijnym Onanem (Rdz 38, 8nn) i ze stosunkiem przerywanym (coitus inerruptus). Dziś jednak często używa się tego pojęcia zamiennie także w odniesieniu do masturbacji (łac. manus – ręka; stuprare – nadużywać, bezcześcić, zanieczyszczać) lub inaczej ipsacji (łac. ipse – sam) - nie będę wymieniał mniej parlamentarnych nazw... Jak widać z katechizmowej definicji istota zła masturbacji, popularnie nazywanej też „samogwałtem” polega – w pewnym uproszczeniu – na egoizmie. Masturbacja też utrwala w człowieku pewien rodzaj „nie-panowania” nad sobą.

KKK 2339 Czystość domaga się osiągnięcia panowania nad sobą, które jest pedagogią ludzkiej wolności. Alternatywa jest oczywista: albo człowiek panuje nad swoimi namiętnościami i osiąga pokój, albo pozwala zniewolić się przez nie i staje się nieszczęśliwy. "Godność człowieka wymaga, aby działał ze świadomego i wolnego wyboru, to znaczy osobowo, od wewnątrz poruszony i naprowadzony, a nie pod wpływem ślepego popędu wewnętrznego lub też zgoła przymusu zewnętrznego. Taką zaś wolność zdobywa człowiek, gdy uwalniając się od wszelkiej niewoli namiętności, dąży do swojego celu drogą wolnego wyboru dobra oraz zapewnia sobie skutecznie i pilnie odpowiednie pomoce".

Masturbacja bardzo rzadko bywa sednem zła, o którym piszesz. Jest raczej owocem zamętu moralnego lub psychologicznego, który w nas przybiera na sile. Jest rodzajem nieopanowania czegoś co wymyka się nam spod kontroli rozumu i woli - np. gniewu, samotności, niespełnionych potrzeb, zmęczenia, stressu, obaw o siebie, nieaceptacji, ciekawości. Często jest ona wynikiem oglądania pornografii. Bardzo szybko też uzależnia, staje się nałogiem i hamuje rozwój osobowości. Najczęściej towarzyszy jej poczucie obniżonej wartości siebie. Utrudnia ona rozwój duchowy i bardzo do niego zniechęca. Przytępia ona wrażliwość sumienia i wiary. Przeakcentowuje ona cielesność, wzbudza coraz to większe pożądania i łatwo zamienia ludzi i rzeczy w instrument do ich zaspokojenia.
Kościół widzi w tej materii potrzebę współpracy z psychologami ujmującymi człowieka jako całość (psychika, duch, ciało). Nieraz, szczególnie w nerwicowym onanizmie, potrzebna jest fachowa pomoc takich psychologów, a nawet interwencja farmakologiczna. Trzeba też pamiętać, że każdy przypadek, to inna sytuacja ludzka, inne uwarunkowania i inna droga wychodzenia z tego problemu. Za każdym razem jest to tez inna historia zmagania z sobą i z Bogiem.

Pozdrawiam

P.S. Polecam lekturę
http://www.koszalin.oaza....p?p=19563#19563
http://www.mateusz.pl/ksiazki/ja-cd/ja-cd-121.htm
http://www.mateusz.pl/ksiazki/js-sd/Js-sd_35.htm
http://mateusz.pl/okarol/ok_om.htm
http://masturbacja.brat.pl
http://waae.webpark.pl
a nade wszystko przyjacielską rozmowę z kapłanem w ramach kierownictwa duchowego lub spowiedzi lub z kimś dorosłym i zaufanym. Rozmowy z rówieśnikami lub z przypadkowymi obcymi osobami mogą skończyć się jeszcze gorszymi problemami. Istnieje też forum mocujących się z tym problemem onanizm.pl ale po głębszym przyjrzeniu się mam pewne wątpliwości. Forum jest spore, ale i "nieszczelne" dla postów sprzecznych z ideą forum - choć moderatorzy robią co mogą. Przy tak poważnym zagadnieniu brak mi tam regulaminu i jasno określonych odpowiedzialnych. To co jest optymistyczne, to fakt, że jest to pewna próba rozwiązywania tego problemu i szukanie narzędzia i sprzymierzeńców. Należy tej inicjatywie życzyć rozwoju i oczyszczenia ze "słabości", jakie ma każdy projekt "in statu nascendi". Poza tym z postów widać jak wielu ludzi przez to forum podjęło walkę z tym nałogiem i że czynnikiem mobilizującym ich do tego jest wiara. Warto zajrzeć również na http://szansaspotkania.net oraz na http://www.rcs.org.pl